“Het was moeilijk om de bouwplaats te verlaten”

Je begon 39 jaar geleden als leerling-timmerman. Hoe kom je voor de klas terecht?
“Werken in de bouw is fysiek zwaar. Ik was al een paar keer door mijn rug gegaan en wist dat ik dit werk niet tot mijn 65ste kon blijven doen. Toen ik in 2003 een artikel las over vergoedingen voor omscholing, was ik meteen enthousiast. Ik heb veel leerlingen op de bouwplaats opgeleid en vond dat mooi werk. Zo zat ik dus na dertig jaar weer in de schoolbanken. Sinds juli 2010 heb ik een vaste aanstelling bij RSG Tromp Meesters in Steenwijk.”

Mis je het werk in de bouw niet?
“Ik ben altijd timmerman geweest en ging nooit met tegenzin naar mijn werk. We hadden een goed geoliede ploeg van vier man en solliciteerden altijd samen naar een nieuwe opdracht. Met één van mijn collega's werkte ik al dertig jaar samen. Het was dus best moeilijk om de bouwplaats te verlaten. Tijdens mijn studie werkte ik nog op de bouw. Daardoor werk je langzaam naar de overstap toe.”

Hoe was het om weer te studeren?
“Dat was een flinke belasting. Ik ging twee avonden per week naar school en moest élke avond en in het weekeinde leren. Gelukkig waren mijn kinderen al wat ouder en konden ze zichzelf redden. Ook mijn vrouw stond achter me. Dat heb je echt nodig, want het kan zwaar zijn. Ik had nooit van mezelf verwacht dat ik het kon, maar je bent nooit te oud om te leren. Als je er niet aan begint, weet je ook niet of je het kunt.”

En hoe is het om voor de klas te staan?
“Geweldig. Hoe mooi ik het timmervak ook vond, dit had ik eigenlijk twintig jaar geleden al moeten doen. Natuurlijk moet je er in het begin wel een beetje ingroeien, maar het gaat prima. Ik heb het ontzettend naar mijn zin.”

Eerder verschenen in Bouwen, april 2011